Kontakt
tel.:+48 504 879 343 e-mail.biuro@petmex.pl
Petmex Company
Mszana Dolna 34-730
ul. Zakopiańska 6a

Gry i zabawy z psem – co powinieneś o nich wiedzieć?

Dlaczego każdy pies potrzebuje gry i zabawy? Na co zwrócić uwagę, wybierając odpowiednią zabawę dla psa i co zrobić, jeżeli pies nie chce się bawić? Na te pytania odpowiadamy w poniższym artykule.

pies i piłeczka

Dlaczego pies potrzebuje gier i zabaw?


Każdy pies potrzebuje nie tylko codziennej porcji aktywności fizycznej, ale także stymulacji umysłowej, nowych bodźców oraz kontaktów z właścicielem. Wspólne gry i zabawy pozwalają na zaspokojenie tych psich potrzeb.
Zwierzak pozbawiony okazji do zabawy będzie znudzony i nieszczęśliwy. Istnieje większa możliwość, że szukając sobie rozrywek na własną łapę zniszczy w domu przedmioty, przekopie ogródek albo postanowi uciec z posesji w poszukiwaniu przygód i towarzystwa. Brak zajęcia i uwagi właściciela może także doprowadzić do tego, że psiak zacznie być osowiały, apatyczny lub nawet pojawi się u niego depresja. Ponadto, gry i zabawy zachęcają psa do ruchu – a u czworonoga nie podejmującego aktywności fizycznej dostatecznie często, wzrasta ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych oraz nadwagi (również stanowiącej czynnik ryzyka w przypadku wielu chorób). Zabawa pomaga psu rozładować napięcie i stres (co zmniejsza szansę na zachowania agresywne), dzięki niej pies zużywa nadmiar energii, wspólne bawienie się uczy obcowania z innymi, posłuszeństwa i samokontroli.
Regularna zabawa z pupilem ma także inne zalety. Podczas gier i zabaw możemy psa przy okazji tresować, uczyć pewnych pożądanych zachowań, pomagać mu w nabywaniu nowych umiejętności (dotyczy to zwłaszcza szczeniaka). Wspólne gry budują również więź pomiędzy psem a właścicielem.

zabawy z psem

Dostosuj rodzaj zabawy do potrzeb psa


Kluczowe jest wybranie gier i zabaw odpowiednich dla konkretnego czworonoga. Formę aktywności należy dostosować do rasy, wieku, rozmiaru i charakteru psa. O ile na przykład spory kundel może bawić się z właścicielem starą piłką siatkową, o tyle nie powinniśmy zachęcać do takiej gry niewielkiego yorka, któremu podczas zabawy łatwo może stać się krzywda. Szczeniaki poznają świat i mają mnóstwo energii, potrzebują więc znacznie więcej rozrywek niż psi seniorzy – również wymagający aktywności i stymulacji, ale w niewielkich dawkach i w mniej intensywnej postaci.  Niektóre rasy psów to urodzeni tropiciele i myśliwi, spragnieni okazji do biegania i poszukiwań, inne zaś ze względu na budowę potrzebują spokojniejszych rozrywek. Psa starszego nie powinniśmy zachęcać do szybkiego biegania, a na przykład ostrożnie bawić się z nim zabawką.
Nie bez znaczenia jest także charakter i upodobania konkretnego czworonoga. Niektóre psy na przykład szczerze uwielbiają aportować, inne zaś wolą biegać u boku właściciela lub bawić się w przeciąganie liny. Każdy pies męczy się także w innym tempie – należy więc podczas gier i zabaw obserwować pupila, aby zakończyć zabawę w momencie, gdy temu zaczną kończyć się siły.

Psie gry i zabawy  – przykłady

Aportowanie


Aportowanie to jedna z najpopularniejszych zabaw z psem. Zapewnia psu porcję aktywności, a jednocześnie stymuluje bardziej niż bieganie. Ucząc psa aportowania możemy również uczyć go posłuszeństwa.
Bawiąc się z psem w aportowanie, należy jednak pamiętać o kilku rzeczach:
•    nigdy nie należy rzucać psu patyka, który ma ostre końce lub może się połamać – ryzykujemy, że jeśli patyk upadnie na sztorc (na przykład na nierówności terenu) albo zostanie przegryziony przez psa, zwierzak się pokaleczy
•    nie wolno wyrywać psu rzucanej zabawki siłą – możemy mu zrobić krzywdę, nie skłoni go to też do większej współpracy. Zacznie postrzegać moment oddania przyniesionej rzeczy nie jako wstęp do dalszej zabawy, a formę karmy. Ucząc psa oddawania zabawki pamiętajmy, by zawsze go pochwalić za jej oddanie – nawet jeśli (ostrożnie!) zabierzemy ją sami
•    ciężar i rozmiar rzucanej zabawki musi być dostosowany do możliwości psa – nie powinniśmy rzucać dużemu zwierzakowi zabawki zbyt małej, a niewielkiemu – za ciężkiej.

aportujący pies

Gra w piłkę


Niektóre psy uwielbiają szaleć z piłką. Czasem wystarczy im piłkę rzucić, aby same ją prowadzały, podbijały i podrzucały. Czasem trzeba tę regularnie kopać albo się z nimi bawić – na przykład „kiwając się”.
Jeśli decydujemy się na zabawę z piłką, powinniśmy pamiętać, że:
•    piłka nie może być zbyt twarda ani zbyt miękka – pies w szale zabawy, prowadzając piłkę, może na przykład o zbyt twardą zedrzeć sobie nos albo uszkodzić zęby, z kolei zbyt miękką łatwo przegryzie
•    trzeba uważać, by nie kopnąć psa, taka zabawa jest też niewskazana w przypadku niewielkich ras


szczeniak i piłka

Szukanie przedmiotów i przekąsek takich jak gryzaki naturalne


Taka zabawa nie tylko stanowi świetną rozrywkę, ale pozwala też czworonogowi trenować umiejętność tropienia. W przypadku poszukiwań przedmiotów, warto najpierw dać psu zabawę do powąchania, a potem ją schować – i zachęcić do poszukiwań komendą szukaj. Pies ma okazję się wykazać i poćwiczyć węch. Jeśli chodzi o gryzaki naturalne, psiak zachęcony do poszukiwań powinien znaleźć je sam, kierując się intensywnym zapachem – ich lepiej nie dawać psiakowi najpierw powąchać, a potem schować, gdyż może zinterpretować to jako odebranie smakołyku.
Nigdy nie chowajmy przedmiotów w miejscach, do których pies zwykle nie powinien zaglądać. Najlepiej też urządzać taką zabawę na wolnej przestrzeni.

Wspólne bieganie i gonitwy


Bieganie razem z właścicielem, ganianie się, zmienianie kierunków biegów – to również doskonała zabawa dla psa, który na pewno chętniej poszaleje z właścicielem niż samotnie. Ważną kwestią jest jednak pamiętanie, że chociaż każdy zdrowy pies w sile wieku powinien się wybiegać, nie należy z tym przesadzać. Podczas takiej zabawy nie wolno też pozwalać, aby pies zbyt się rozzuchwalił – na przykład zaczął ciągnąć właściciela za nogawki czy na niego skakać. Jasno stawiajmy granice.

wspólne bieganie z psem
 

Co zrobić, jeśli pies nie chce się bawić?


Przyczyny niechęci do zabawy mogą być różne. Czasem pies jest zwyczajnie zmęczony bądź nie ma nastroju – jeżeli więc nie chce się bawić jedynie czasami, należy pozwolić mu odpocząć. Trzeba też pamiętać, że wraz z wiekiem pies potrzebuje więcej snu. Zwierzak może też nie rozumieć, czego od niego oczekujemy – w sytuacji, gdy próbujemy jakiejś nowej gry.  Istnieje też szansa, że po prostu psu nie odpowiadają wybrane przez nas zabawki.
Możliwe jednak, że niechęć do zabawy wynika albo z problemów zdrowotnych, albo z tego, że zwierzak boi się właściciela. Najlepiej dokładnie więc przeanalizować jego zachowanie i zastanowić się, jakie mogą być przyczyny tego, że nasz pupil unika wspólnej aktywności.